Super User

Super User

18 Νοε 17

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2017
Οι καλύτερες HR πρακτικές στο βάθρο των διακρίσεων
Σε εξαιρετικά εορταστική ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε χθες, Τετάρτη 1η Νοεμβρίου, στο Athenaeum InterContinental, η τρίτη τελετή απονομής των HR Awards.

ELECTRIC ARC FURNACE SLAG

Electric arc furnace slag (EAF) is a byproduct that outcomes from the 3rd phase of the metallurgical process, fine grained and amorphous due to sudden cooling into water consisted mainly of iron oxide and calcium carbonate. The use of slag aggregates from iron and steel production in construction dates back to the Romans who used crushed slag from the crude iron production of that time to build their roads. Nowadays, slag is still used to build roads. However, slag use is not limited to roads anymore, but slag aggregates are widely used in all kinds of civil works. An aggregate is a granular material used in construction. Properly applied aggregates contribute to the strength and mechanical stability of the construction.

Γενικές αρχές

Επικίνδυνα απόβλητα θεωρούνται τα απόβλητα που δημιουργούνται από τις παραγωγικές διαδικασίες των βιομηχανιών  και είναι τριών ειδών: στερεά, υγρά και αέρια.

Τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΑ), τα οποία περιέχουν ουσίες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο επικινδύνων σε ποσότητες τέτοιες, ώστε να αποτελούν κίνδυνο για την υγεία ή το περιβάλλον.

Σύσταση βιομηχανικών αποβλήτων

Οι ρυπαντικές ουσίες που υπάρχουν στα βιομηχανικά απόβλητα αλλοιώνουν τα φυσικά, χημικά και βιολογικά χαρακτηριστικά του νερού. Οι ουσίες αυτές ανάλογα με τις ιδιότητες, τη συμπεριφορά και την επίδρασή τους διακρίνονται σε φυσικούς και χημικούς ρυπαντές.

Φυσικοί ρυπαντές βιομηχανικών αποβλήτων.

Οι φυσικοί ρυπαντές προσδίδουν στα απόβλητα χρώμα, οσμή και θολότητα. Εκτός από την θερμοκρασία σ’ αυτούς ανήκουν:

• αδιάλυτες ουσίες, (επιπλέουσες, αιωρούμενες, καθιζάνουσες)

• διαλυτές ουσίες (ζάχαρη, άλλες γλυκαντικές ύλες, αλάτι, διάφορα άλατα κ.λ.π.)

• κολλοειδείς ουσίες σε λεπτό καταμερισμό (ουσίες που κυρίως προσδίδουν θολότητα).

Χημικοί ρυπαντές βιομηχανικών αποβλήτων.

Στους χημικούς ρυπαντές των αποβλήτων ανήκουν:

• ανόργανες ουσίες, (χλωριούχα ιόντα, φώσφορος, άζωτο, διάφορες τοξικές ενώσεις, βαρέα μέταλλα κ.λ.π.)

• οργανικές ουσίες, (υδρογονάνθρακες, αλκοόλες, υδατάνθρακες, λίπη, έλαια, φαινόλες, πρωτεΐνες, παρασιτοκτόνα, εντομοκτόνα κ.λ.π.)

• ραδιενεργά στοιχεία και ενώσεις τους. Η παρουσία των χημικών ρυπαντών στα απόβλητα επηρεάζει και αλλοιώνει τα βιολογικά και τα χημικά χαρακτηριστικά του νερού.

Επεξεργασία των αποβλήτων ονομάζεται κάθε τεχνική χειρισμού, που απομακρύνει ή τροποποιεί κατάλληλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους ώστε να εξαλείφονται ή ελαττώνονται οι δυσμενείς συνέπειες από τη διάθεσή τους στο περιβάλλον.

Η επεξεργασία των βιομηχανικών αποβλήτων έχει σαν στόχο την προστασία όλων των φυσικών αποδεκτών (Άνθρωπος –Περιβάλλον ) από τη συνεχώς απειλούμενη ρύπανση.

Η Bιοανακύκλωση αναλαμβάνει προς διαχείριση :

Χημικά απόβλητα
Φυτοφάρμακα
Χημικά εργαστηρίων
Λάσπες από επεξεργασία υγρών αποβλήτων
Διαλύτες
Υλικά μεταλλοτεχνίας
Χημικά Εμφάνισης-Εκτύπωσης
Φάρμακα
Καλλυντικά
Χρώματα, μελάνια,
Συσκευασίες
ΣΥΛΛΟΓΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

Η διαδικασία περιλαμβάνει:

Τον ακριβή καθορισμό του κωδικού UN κατά ADR του προς διαχείριση αποβλήτου από το Συμβούλιο Ασφαλείας
Τον καθορισμό των συσκευασιών στις οποιές θα πρέπει να μεταφερθούν τα απόβλητα και την σήμανση τους
Ορίζεται η ποσότητα των προς συλλογή αποβλήτων και η θέση του σημείου συλλογής
Ελέγχεται η καταλληλότητα του οχήματος μεταφοράς,η σήμανση και ο οδηγός (κατάλληλα εκπαιδευμένος-απαιτούμενα πιστοποιητικά)
               -Μέσα ατομικής προστασίας του οδηγού

               -Μέσα αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών

Έλεγχος δρομολογίου και συμβατότητας φορτίων(συσκευασμένα απόβλητα διαφορετικής κλάσης)
 

Υπεύθυνοι για την ορθή τήρηση της παραπάνω διαδικασίας είναι ο σύμβουλος ADR και οι υπεύθυνοι εκτέλεσης μεταφοράς αποβλήτων

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ADR,IMDG,RID  ΚΑΙ ICAO

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΚΑΙ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

Πρωτογενής συλλογή, συσκευασία και επισήμανση εντός της εγκατάστασης όπου παράγονται τα επικίνδυνα απόβλητα με ευθύνη του αρμόδιου προσωπικού της εγκατάστασης.

1)Ενημέρωση από Βιοανακύκλωση στον παραγωγό ώστε τα επικίνδυνα απόβλητα να τοποθετούνται στις κατάλληλες συσκευασίες ανάλογα με την κατηγορία τους

2)Επί τόπου επισκέψεις των υπευθύνων της Βιοανακύκλωσης για την διασφάλιση της ορθήςχρήσης συσκευασιών και σήμανσης

Τρεις ομάδες συσκευασίας των επικίνδυνων απόβλητων από τα Ηνωμένα Έθνη

Ομάδα 1(υψηλού κινδύνου)

Ομάδα 2 (μεσαίου κινδύνου)

Ομάδα 3 (χαμηλού κινδύνου)

UN Βαρέλια(ατσάλι,αλουμίνιο,πλαστικά)

Επικοινωνία με τον παραγωγό και Συλλογή Πληροφοριών όπως:

Είδος των ΕΑ
Κλάσεις κατά UN
Kωδικός ΕΚΑ
Επιλογή του πλέον πρόσφορου τρόπου διαχείρισης τους

Απαραίτητα στοιχεία για τις παραπάνω ενέργειες:

Καθορισμός της προέλευσης των αποβλήτων
Χρονικό διάστημα και τόπος παραμονής τους πριν την μεταφορά
Φυσική κατάσταση των αποβλήτων
Δελτίο δεδομένων ασφαλείας υλικού (MSDS)
 

Δειγματοληψία σε περίπτωση ελλειπών στοιχείων της χημικής σύστασης και παράδοση για ανάλυση σε εργαστήρια της Ελλάδας ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Έλεγχος από Βιοανακύκλωση των κριτηρίων (με βάση την άδεια μας) και μετά

Καθορισμός της ημερομηνίας παραλαβής
Συχνότητα παραλαβής
Συσκευασίες
Σήμανση
Πριν την συσκεύαση είναι απαραίτητος ο έλεγχος του χώρου.

Αν είναι κλειστός χώρος ,είναι απαραίτητος ο συνεχής αερισμός
Αν είναι ανοικτός χώρος, είναι απαραίτητη η στέγαση με στέγαστρο και η απομόνωση του χώρου συσκεύασης.

Σήμανση Συσκευασιών

Ετικέτα,χαρακτηριστική της κατηγορίας στην οποία ανήκει το απόβλητο
Στοιχεία αποστολέα και παραλήπτη του φορτίου
Την χημική ονομασία του αποβλήτου και τον αντίστοιχο αριθμό UN
Την ένδειξη ‘’θαλάσσιος ρυπαντής’’-marine pollutant όπου απαιτείται

Φόρτωση των συσκευασιων των ΕΑ

Τα μέσα συλλογής/συσκευασίας τοποθετούνται και τακτοποιούνται σε παλέτες. Για ασφαλέστερη μεταφορά των συσκευασμένων αποβλήτων χρησιμοποιούνται επιπλέον μέσα συσκευασίας και παλετοποίησης όπως συρρικνωτικό φίλμ.Η τοποθέτηση γίνεται έτσι ώστε να αποκλείεται η μετακίνηση ή καταπόνηση του φορτίου. Επιπρόσθετη ασφάλιση με μέσα ασφάλισης ή ιμάντες.

Χρησιμοποίηση κλειστού οχήματος.

Επισήμανση κατά ADR (πινακίδες χρώματος πορτοκαλί εμπρός –πίσω)

Οδηγοί με δίπλωμα ADR

Ενημέρωση για την μεταφορά όλων των αρμόδιων υπηρεσιών

Θαλάσσια μεταφορά IMDG CODE

Έντυπο αναγνώρισης εντός Ελλάδος

Κωδικός εξαγωγής για διασυνοριακές μεταφορές

Μεταφορά αποβλήτων

Έγγραφο κοινοποίησης
Έγγραφο μεταφοράς
Περιστατικά έκτακτης ανάγκης

Εντός 12 ωρών έγγραφη ενημέρωση της Δ/νσης Περιβάλλοντος και Δ/νσης Πολιτικής Προστασίας της ανάλογης Περιφέρειας

Ο οδηγός ενημερώνει την Άμεση Δράση και τον Υπεύθυνο τεχνικό ασφαλείας της Εταιρείας. Ο τεχνικός ενημερώνει την Διοίκηση της Επιχείρησης. Σε περίπτωση ανατροπής καλείται γερανός για μεταφόρτωση σε άλλο όχημα. Σε περίπτωση ανάφλεξης καλείται πυροσβεστική. Τέλος συντάσσεται τεχνική έκθεση από τον τεχνικό ασφαλείας της Εταιρείας που διαβιβάζεται στην τοπική Αστυνομία, Πυροσβεστική και το αρμόδιο ΥΠΕΚΑ.

Μη επικίνδυνα απόβλητα

H ΒΙΟΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ αναλαμβάνει την διαχείριση ιλύος από την επεξεργασία βιομηχανικών αποβλήτων.

Φυσικοχημικής και βιολογικής επεξεργασίας
Βιολογικοί εργοστασίων
Συντήρηση Βιολογικών Σταθμών
Από την επεξεργασία των υγρών λυμάτων προκύπτει λυματολάσπη. Πρόκειται για υπόλειμμα των βιολογικών καθαρισμών. Η λυματολάσπη απαιτεί ειδική διαχείριση και χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεθόδους επεξεργασίας, μπορεί να ανακυκλωθεί και να επαναχρησιμοποιηθεί ως βελτιωτικό εδαφών.

Η εταιρία έχει όλες τις άδειες συλλογής μεταφοράς και συνεργάζεται με αδειοδοτημένες μονάδες διαχείρισης σε τιμές άκρως ανταγωνιστικές.

Η επεξεργασία λυμάτων είναι η διαδικασία που διαχωρίζει τις επικίνδυνες ουσίες από το νερό στα λύματα, ώστε το νερό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο περιβάλλον. Τα λύματα μεταφέρονται στις εγκαταστάσεις καθαρισμού μέσω των υπονόμων, μερικές φορές και με χρήση ειδικών βυτιοφόρων οχημάτων.

Ο όρος λύματα αναφέρεται στα υγρά απόβλητα από τις κατοικίες (οικιακά λύματα) και τα υγρά απόβλητα από τις συνήθεις δραστηριότητες μιας πόλης (αστικά λύματα). Όταν τα υγρά απόβλητα μιας πόλης περιέχουν και σημαντικές ποσότητες υγρών βιομηχανικών αποβλήτων τότε ονομάζονται υγρά αστικά απόβλητα. Τα οικιακά λύματα παράγονται από τις ανάγκες των ανθρώπων όπως η αφόδευση, η χρήση του μπάνιου, η προετοιμασία του φαγητού κ.α. Κατά μέσο όρο παράγονται 180 - 300 λίτρα ανά άτομο κάθε ημέρα. Τα αστικά λύματα παράγονται από δημόσια κτήρια, νοσοκομεία κ.λ.π. Η ποιότητα και η ποσότητα των βιομηχανικών αποβλήτων μεταβάλλεται συνεχώς και δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί, αφού πολλές βιομηχανίες ρίχνουν - παρανόμως - ανεπεξέργαστα τα απόβλητά τους στο αποχετευτικό δίκτυο μιας πόλης.

Η σύνθεση των λυμάτων μπορεί να προσδιορισθεί χρησιμοποιώντας φυσικές, χημικές και βιολογικές διαδικασίες κ.α.

Στάδια επεξεργασίας λυμάτων

Υπάρχουν συνήθως τρία βασικά στάδια επεξεργασίας λυμάτων:

·Πρωτοβάθμια επεξεργασία

Στοχεύει κυρίως στην αφαίρεση του αιωρούμενου υλικού (οργανικού και ανόργανου). Περιλαμβάνει, συνήθως, την Προεπεξεργασία και την Πρωτοβάθμια Καθίζηση. Η Προεπεξεργασία περιλαμβάνει την Εσχάρωση, τους Πολτοποιητές και τα Τριβεία, την Εξάμμωση, καθώς και την μέτρηση ή/και την εξισορρόπηση της παροχής. Στόχος της είναι η απομάκρυνση σωμάτων που επιπλέουν ή βρίσκονται σε αιώρηση στα λύματα και εγκυμονούν κινδύνους έμφραξης των αγωγών, καταστροφής του μηχανολογικού εξοπλισμού(π.χ αντλίες) και τελικώς δυσλειτουργίας των μονάδων επεξεργασίας που ακολουθούν.Η Πρωτοβάθμια Καθίζηση περιλαμβάνει δεξαμενές καθίζησης (συνήθως κυκλικής διατομής) που συχνά αναφέρονται εν συντομία ΔΠΚ (Δεξαμενές Πρωτοβάθμιας Καθίζησης)και έχει ως σκοπό να απομακρύνει τα αιωρούμενα οργανικά και ανόργανα στερεά (10-1έως 10-2mm), ώστε να μειωθεί το ρυπαντικό φορτίο που προορίζεται για τα επόμενα στάδια επεξεργασίας. Η πρωτοβάθμια καθίζηση αφαιρεί τα καθιζάνοντα στερεά υπό μορφή Πρωτοβάθμιας Ιλύος(Λάσπης)και το υπερκείμενο υγρό αποτελεί την πρωτοβάθμια επεξεργασμένη εκροή, που είναι διαθέσιμη προς περαιτέρω επεξεργασία.

·Δευτεροβάθμια Επεξεργασία

Ως Δευτεροβάθμια Επεξεργασία νοείται η προχωρημένη επεξεργασία λυμάτων η οποία οδηγεί σε απομάκρυνση οργανικού άνθρακα, αζώτου και μερικές φορές και φωσφόρου (αναλόγως της εγκατάστασης). Κατά την δευτεροβάθμια επεξεργασία παρέχεται οξυγόνο στους μικροοργανισμούς ώστε αυτοί να οξειδώσουν τον οργανικό άνθρακα σε CO2, μέσω της διαδικασίας της αναπνοής, ενώ ταυτόχρονα τα αμμωνιακά (NH4+) οξειδώνονται σε νιτρώδη (ΝΟ2-) και στη συνέχεια σε νιτρικά (ΝΟ3-). Σε κάποιο τμήμα του αντιδραστήρα όπου η συγκέντρωση του οξυγόνου είναι μηδενική τα νιτρικά μετατρέπονται σε αέριο άζωτο (Ν2) το οποίο απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα. Έτσι επιτυγχάνεται η απομάκρυνση οργανικού άνθρακα και αζώτου από τα λύματα.

·Τριτοβάθμια Επεξεργασία

Σκοπός της είναι η αφαίρεση βαρέων μετάλλων και τοξικών ή άλλων συστατικών. Το στάδιο αυτό είναι επιθυμητό όταν η παρουσία βιομηχανικών αποβλήτων στα λύματα είναι σημαντική και ο στόχος είναι η επαναχρησιμοποίηση των λυμάτων (π.χ στην βιομηχανία, για άρδευση κήπων ή χρήση σε εγκαταστάσεις χώρων αναψυχής). Στο στάδιο αυτό περιλαμβάνονται επεξεργασίες όπως η κροκίδωση - ιζηματοποίηση, η διήθηση, η προσρόφηση με ενεργό άνθρακα και διεργασίες με μεμβράνες.

Άδειες διαχείρισης λυμάτων

Αριθμοί διαδικτυακής ανάρτησης

ΒΙΨ07Λ7-8ΙΟ
ΒΙΨΗ7Λ7-ΠΟΙ
ΒΕ2Ψ7Λ7-0ΡΡ
Άδεια προσωρινής αποθήκευσης (Αναμένεται)
Διαθέτουμε άδειες για τις περιοχές

ΑΤΤΙΚΗΣ
ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΗΠΕΙΡΟΥ
ΔΥΤ.ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
ΑΝ.ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ –ΘΡΑΚΗΣ
ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
ΚΡΗΤΗΣ
Νομοθεσία για τη διαχείριση αστικών λυμάτων

Η Διαχείριση των αστικών λυμάτων καθορίζεται από την Οδηγία 91/271/EOK «για την επεξεργασία και διάθεση αστικών λυμάτων», όπως αυτή τροποποιήθηκε με την Οδηγία 98/15/ΕΕ. Στην Ελλάδα η εν λόγω οδηγία έχει ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο με την Κ.Υ.Α. 5673/400/1997 (Φ.Ε.Κ. 192Β/14-3-1997) με τίτλο ''Μέτρα και Όροι για την επεξεργασία των Αστικών Λυμάτων''.

Για περισσοτερες πληροφοριες www.ypeka.gr

Τα φυτικά υποπροϊόντα είναι τα υπολείμματα που προκύπτουν από την μεταποίηση ενός φυτικού προϊόντος σε ένα άλλο προϊόν. Στην ΒΙΟΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ αξιοποιούμε τα φυτικά υποπροϊόντα για την παραγωγή βελτιωτικού εδάφους και την παραγωγή ενέργειας.

  • Μέταλλα
  • Πλαστικό
  • Χαρτί

Η εταιρεία Βιοανακύκλωση ΑΕ ως μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού PV Cycle (pvcycle.org) παραλαμβάνει τα φωτοβολταϊκά πάνελ από το χώρο σας και τα οδηγεί προς ολική ανακύκλωση των υλικών τους. Αποδεκτά γίνονται όλα τα φωτοβολταϊκά πάνελ, των οποίων οι κατασκευαστές είναι µέλη του οργανισµού PV Cycle.

Ιστορική Αναδρομή των Φωτοβολταϊκών Συστημάτων

Ο όρος «φωτοβολταϊκά» προέρχεται από τον συνδυασμό της ελληνικής λέξης φως με τη λέξη Volt, το όνομα της μονάδας της ηλεκτρεγερτικής δύναμης και πήρε το όνομά της από τον Ιταλό φυσικό CountAlessandroVolta.

Το φωτοβολταϊκό φαινόμενο δηλαδή το φαινόμενο της άμεσης μετατροπής της ηλιακής ακτινοβολίας σε ηλεκτρική ενέργεια ιστορικά διαπιστώθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο φυσικό επιστήμονα Edmund Becquerel (1839) όταν παρατήρησε ότι το ηλεκτρικό ρεύμα σε ένα ηλεκτρόδιο πλατίνας αυξάνεται, υπό την παρουσία φωτός, όταν είναι βυθισμένο σε ηλεκτρολύτη.

Το 1876 οι Adams και Day παρατηρούν αυξομειώσεις στις ηλεκτρικές ιδιότητες του Σεληνίου (Se) όταν αυτό εκτίθεται στον ήλιο. Το 1883 ο Charles Edgar Fritts από την Νέα Υόρκη κατασκεύασε ένα φωτοβολταϊκό στοιχείο χρησιμοποιώντας κρύσταλλο από Σελήνιο παρόμοιο με τα φωτοβολταϊκά στοιχεία πυριτίου με απόδοση μικρότερη του 1%. Ωστόσο, η ουσιαστική κατανόηση των παραπάνω φαινομένων έπρεπε να περιμένει την πρόοδο της επιστήμης προς την κβαντική θεωρία στις αρχές του εικοστού αιώνα, όπου το 1900 ο Planck διατυπώνει το αξίωμα της κβαντικής φύσης του φωτός.

Το 1904 Albert Einstein γράφει την πληρέστερη θεωρία γύρω από το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο.

Η κατανόηση του φωτοηλεκτρικού φαινομένου και η ανάπτυξη της τεχνολογίας των ημιαγώγιμων τρανζίστορ, συνέλαβε σημαντικά στην ανάπτυξη των Φ/Β στοιχείων. Τα τρανζίστορ και τα Φ/Β στοιχεία κατασκευάζονται συναφή υλικά και η λειτουργία τους διέπεται από αρχές παρόμοιων φυσικών μηχανισμών. Πριν την ανακάλυψή του τρανζίστορ το 1930 προτείνεται η κβαντική θεωρία των στερεών από τον Wilson.

Το 1940 οι Mot και Schottky διατυπώνουν την θεωρία του ανορθωτού στερεάς κατάστασης (διόδου).

Το 1949 οι Bardeen,Brattain και Schockley εφευρίσκουν το τρανζίστορ διευκρινίζοντας τη φυσική των p και n ενώσεων των ημιαγωγών υλικών. Το 1954 οι Chapin, Fuller και Pearson αναγγέλλουν 6% απόδοση για το ηλιακό στοιχείο του πυριτίου – το πρώτο χρησιμοποιήσιμο ηλιακό στοιχείο.

Οι Reynolds et al αναφέρουν την κατασκευή ηλιακού στοιχείου βασισμένου στο θειούχο κάδμιο. Έκτοτε, δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ για να δούμε σε εφαρμογή τα ηλιακά στοιχεία καθώς το 1958 η ανθρωπότητα έγινε μάρτυρας της εκτόξευσης του πρώτου δορυφόρου που χρησιμοποιούσε ενέργεια από τον ήλιο (VANGUARD 1).Από την πρώτη εκείνη εκτόξευση του δορυφόρου και μέχρι και σήμερα, η χρήση των ηλιακών στοιχείων (Φωτοβολταϊκών) γίνεται ολοένα και εκτενέστερη για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Ραγδαία ώθηση για την εφαρμοσμένη χρήση του ηλιακού ηλεκτρισμού έδωσε και η πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του εβδομήντα.

Το 1973 – 74 ιδρύεται στης ΗΠΑ από το Υπουργείο Ενέργειας το πρόγραμμα για την εκμετάλλευση του φωτοβολταϊκού φαινομένου (Federal Photovoltaic Utilizatin Programm).Πολλά από τα 3.000 συστήματα όπου εγκαταστάθηκαν τότε στα πλαίσια του προγράμματος εξακολουθούν να λειτουργούν ακόμα και σήμερα.

Στη συνέχεια, το έτος 1976 οι David Carlson και Christopher Wronski της εταιρείας RCA Laboratories κατασκευάζουν τις πρώτες φωτοβολταϊκες κυψέλης άμορφου πυριτίου. Αυτές είναι που επέτρεψαν και την ανάπτυξη των τεχνολογιών λεπτής μεμβράνης.

Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε παγκόσμιο επίπεδο,παράγεται με τη χρήση ηλιακών κυττάρων ενώ παρατηρείται συνεχώς αυξανόμενη διείσδυση των συγκεκριμένων στοιχείων στο μερίδιο της παραγωγής. Παράλληλα, σε πολλούς ερευνητικούς χώρους ανά τον κόσμο, πραγματοποιείται εκτεταμένη έρευνα που αφορά την ανακάλυψη νέων τεχνολογιών (οργανικά υλικά) καθώς και την βελτίωση των ιδιοτήτων των ήδη υπαρχουσών τεχνολογιών.

Η εξέλιξη των φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα

Μπορούμε γενικά να πούμε πως η χώρα μας, έστω και με καθυστέρηση μιας δεκαετίας περίπου, αρχίζει αφενός να προσαρμόζεται στα ευρωπαϊκά δεδομένα και αφετέρου να αξιοποιεί τις δυνατότητες που της προσφέρει η γεωγραφική θέση της. Έχουν περάσει δύο χρόνια, από την πρώτη υπουργική απόφαση η οποία απλοποίησε τις διαδικασίες για την κατασκευή φωτοβολταϊκών συστημάτων σε οικήματα αλλά και σε γήπεδα [Νόμος 3851/2010 «Επιτάχυνση της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και άλλες διατάξεις σε θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής» (ΦΕΚ 85/Α/04.06.2010)]. Σε συνδυασμό δε, με το γεγονός ότι η Ελλάδα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη διάρκεια ηλιοφάνειας στην Ευρώπη καθώς και ότι είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διατηρεί την υψηλότερη τιμή αγοράς της ηλιακής κιλοβατώρας, την καθιστούν πόλο έλξης για επενδύσεις στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, ο οποίος έκτοτε γνώρισε εντυπωσιακή ανάπτυξη.

Ηλιακό Δυναμικό Ελλάδας

Η Ελλάδα παρουσιάζει ένα ιδιαίτερα υψηλό ηλιακό δυναμικό, περίπου 1,400-1,800(kWh/(m2yr)) ετησίως σε οριζόντιο επίπεδο, ανάλογα το γεωγραφικό πλάτος και το ανάγλυφο της περιοχής. Η ηλιακή ακτινοβολία είναι μια μορφή ενέργειας με σχεδόν σταθερή και προβλέψιμη ένταση (W/m2) στην διάρκεια του χρόνου και της ημέρας.Η ηλιακή ακτινοβολία παρουσιάζει την μέγιστη ένταση της κατά την διάρκεια του μεσημεριού (μέγιστο ηλιακό ύψος),τόσο κατά τη θερινή όσο και κατά τη χειμερινή περίοδο. Η ηλιακή ενέργεια είναι μεγαλύτερη κατά τη θερινή περίοδο, λόγω την θέσης του ήλιου, αλλά και λόγω της αύξησης των ωρών ηλιοφάνειας (μείωση των νεφώσεων).

Φωτοβολταϊκά απόβλητα

Σε αντίθεση με άλλου τύπου βιομηχανικά απόβλητα, τα φωτοβολταϊκά απόβλητα είναι μοναδικά καθώς μεσολαβεί πολύς χρόνος (20 – 30 χρόνια) από την στιγμή που παράγονται έως τη στιγμή που αποσύρονται. ορισμένες φωτοβολταϊκές μονάδες αποτελούνται από επικίνδυνα υλικά όπως κάδμιο, τελούριο και σελήνιο.Τα ποσοστά καδμίου υπολογίζονται σε αρκετές χώρες λόγω τις τοξικότητας του. Ειδικότερα, μέσω τις τροφικής αλυσίδας (πανίδα και χλωρίδα) εισέρχονται στον ανθρώπινο οργανισμό προκαλώντας ασθένειες κυρίως των οστών και των πνευμόνων.Χαρακτηριστικό, είναι το παράδειγμα της Κίνας, η οποία απαγορεύει των πώληση φωτοβολταϊκών πλαισίων που αποτελούνται από υλικά υψηλής ή χαμηλής περιεκτικότητας σε κάδμιο.Πάντως μέχρι το 2030, δεν αναμένεται να υπάρχει ουσιαστικός όγκος φωτοβολταϊκών απορριμμάτων. Εκτιμάται ότι ο συνολικός όγκος διαθέσιμων απορριμάτων για ανακύκλωση θα είναι 13.300 τόνοι το 2030 και 33.500 τόνοι το 2040 (Schlenker and Wambach, 2005). Συνεπώς, για λόγους ενεργειακής εξοικονόμησης έχει νόημα να ανακυκλώνονται τόσο τα ελαττωματικά πλαίσια όσο και αυτά που έχουν εξαντλήσει τα έτη λειτουργίας τους.

Ελαττωματικά πλαίσια πριν οδηγηθούν στην ανακύκλωση

H ευρωπαϊκή βιομηχανία φωτοβολταϊκών έχει δεσμευτεί να συλλέγει το 65% κατ’ ελάχιστον των φωτοβολταϊκών που έχουν εγκατασταθεί στην Ευρώπη από το 1990 και να ανακυκλώνει το 85% των υλικών (Πρωτοβουλία PVCYCLE).

Γενικά, η πλειονότητα των φωτοβολταϊκών μονάδων (85-90% της παγκόσμιας ετήσιας αγοράς) χρησιμοποιούν πλακίδιο με βάση το κρυσταλλικό πυρίτιο c-Si, σε μία από τις δύο κύριες μορφές του :

Μονοκρυσταλλικό και Πολυκρυσταλλικό

Συγκεκριμένα, οι κυψέλες των φωτοβολταϊκών κυττάρων παράγονται σε μορφή κρυσταλλικού πυριτίου από γκοφρέτες πυριτίου πάχους 200-500 mm και διαστάσεις : 100 x100mm2, 125 x 125 mm2 ή 150x 150 mm2. Κατά την έναρξη κατασκευής ενός φωτοβολταίκού κυττάρου (PVcell), σχηματίζεται μία διασταύρωση n - p ημιαγωγού στην εμπρόσθια επιφάνεια αυτών των πλακιδίων με βάση την διάχυση του ατομικού φωσφόρου και την αντιανακλαστική επικάλυψη (ARcoating) που εφαρμόζεται στο στάδιο αυτό. Στη συνέχεια, στα δύο ηλεκτρόδια του αργιλίου και / ή αργύρου σχηματίζεται μία πάστα και στις δύο πλευρές του πλακιδίου (δηλ.μπροστά και πίσω) {A.W. Czanderna κ.α., 43 (1996)].

Βάσει των παραπάνω, η διαδικασία της ανακύκλωσης των φωτοβολταϊκών κυττάρων περιλαμβάνει δύο στάδια:

1)Θερμική Απελασματοποίηση : καθώς το αιθυλενικό – οξικό βινύλιο απομακρύνεται,υλικά όπως το γυαλί, το πλαίσιο αλουμινίου, ο χάλυβας, ο χαλκός και τα πλαστικά διαχωρίζονται,

2)καθαρισμός της επιφάνειας των φωτοβολταϊκών ηλιακών κυττάρων : τα ανεπιθύμητα (antireflection layer, metal coating and p–n semiconductor),απομακρύνονται από τα ηλιακά κύτταρα πυριτίου με αποτέλεσμα το υπόστρωμα πυριτίου μπορεί να ανακτηθεί και να επαναχρησιμοποιηθεί.

Διαδικασία ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών κυττάρων Πηγή : Ewa Klugmann-Radziemska κ.α. (2010).

Τεχνολογίες ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών πλαισίων.

1)Ανακύκλωση φωτοβολταϊκών πλαισίων κρυσταλλικού πυριτίου - Μέθοδος του οργανικού διαλύτη.

Είναι η πιο δημοφιλής μέθοδος ανακύκλωσης των φωτοβολταικών πλαισίων τύπου κρυσταλλικού πυριτίου. Συγκεκριμένα, ένα κομμάτι γυαλιού, τοποθετείται στην πλευρά εκείνη από την οποία προσπίπτει η ηλιακή ακτινοβολία, προκειμένου να δώσει μηχανική αντοχή,ανθεκτικότητα και οπτική διαφάνεια. Τα μονόκρυσταλλικά ή πολυκρυσταλλικά κύτταρα πυριτίου έχουν εγκλειστεί με τη βοήθεια της ηλιακής ακτινοβολίας και τη χρήση του EVA(αιθυλένιο-οξικό βινύλιο), το οποίο εμφανίζει εξαιρετική αντοχή στην υγρασία. Από την άλλη πλευρά του πλαισίου τοποθετούνται πλαστικά φθοριούχα φιλμ στην επιφάνειά ώστε να επιτευχθεί η προστασία της.

Γενική δομή του κρυσταλλικού πυριτίου (c-Si) στο φωτοβολταϊκό κύτταρο.

Για την ανάκτηση των φωτοβολταϊκών κυττάρων, έχουν προταθεί οι ακόλουθες μέθοδοι :

Η μέθοδος του νιτρικού οξέος (T.M. Bruton et al., 1994.),

Η διαδικασία της θερμικής αποσύνθεσης (J. R. Bohland, et al., 1997.) και μία ρευστοποιημένη μέθοδος καύσης (L. Frisson et al, 1998).

Στις παραπάνω μεθόδους, τα ηλεκτρόδια της επιφάνειας απομακρύνονται από τα φωτοβολταϊκά κύτταρα είτε μέσω μίας διαδικασίας υψηλής σε θερμοκρασία (τα μέταλλα των ηλεκτροδίων αλλοιώνονται) είτε μέσω μιας διαδικασίας οξέος.

Τα χαρακτηριστικά των μεθόδων αυτών συνοψίζονται στον παρακάτω Πίνακα :Χαρακτηριστικά των τριών μεθόδων α) μέθοδος του νιτρικού οξέος, β) διαδικασία της θερμικής αποσύνθεσης και γ) ρευστοποιημένη μέθοδος καύσης. Πηγή : Takuya Doi κ.α., (2001) .

Με σκοπό την επιβεβαίωση της εφαρμοσιμότητας του οργανικού διαλύτη με τη

συμβατική μέθοδο των φωτοβολταϊκών κυττάρων, ετοιμάστηκαν δείγματα τα οποία προσομοιώνουν την υπερκείμενη δομή. Η μία μονάδα κυψελών έχει μία δομή σάντουιτς από γυαλί / EVA /PV κύτταρο / ΕVΑ / φύλλο αλουμινίου. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε και ένα κύτταρο πολυκρυσταλλικού πυριτίου .Μετά από διεργασία 15 sec σε 1553C, τα δείγματα τέθηκαν σε τριχλωροαιθυλένιο, το οποίο αφέθηκε σε θερμοκρασία δωματίου για αρκετές ημέρες. Στην περίπτωση αυτή , το φωτοβολταϊκό κύτταρο διασπάστηκε από τη διόγκωση του EVA Αποτέλεσμα της εφαρμογής οργανικού διαλύτη χωρίς την χρήση μηχανικής πίεσης.

Για να κατασταλεί η διόγκωση των EVA, εφαρμόστηκε μηχανική πίεση.

Δομή ενός φωτοβολταϊκού κελιού.

Αποτέλεσμα χρήσης μηχανικής πίεσης.

Προκειμένου να μελετηθούν τα αποτελέσματα καταστολής της πίεσης και θερμοκρασίας, διεξάχθηκαν πειράματα κάτω από τρείς (3) διαφορετικές συνθήκες, τα αποτελέσματα των οποίων παρουσιάζονται στον Πίνακα 3 Αποτελέσματα της μηχανικής πίεσης συναρτήση της θερμοκρασίας. Πηγή : Takuya Doi κ.α., (2001) Εδώ, η μηχανική πίεση ρυθμίζεται από τον αριθμό των φύλλων του γυαλιού ωθήσεως. Στην περίπτωση ενός πιεσμένου ποτηριού στους 803οC και μετά βύθιση της κυψέλης σε τριχλωροαιθυλένιο για 7- 10 ημέρες, θα ανακτηθεί με επιτυχία φωτοβολταϊκό κύτταρο χωρίς καμία ζημιά.

2)Ανακύκλωση φωτοβολταϊκών πλαισίων λεπτού υμενίου.

Η τεχνολογία λεπτών υμενίων χρησιμοποιεί υλικά από τελλουριούχο κάδμιο (telluride -CdTe) και διθείουχο ίνδιο (copper indium disulphide/diselenide-CIS) λόγω του χαμηλού κόστους παραγωγής και της χαμηλής ενέργειας που απαιτούν τα συγκεκριμένα υλικά κατά την παραγωγή τους. Στόχος είναι το μέγιστο κέρδος. Συγκεκριμένα, η ενέργεια αποπληρωμής για το CdTe είναι περίπου ένα (1) έτος (Fthenakis and Wang,2006, Fthenakis et al, 2008) και για το CIS είναι τα 2,8 χρόνια (Raugei.et al., 2007). Ωστόσο, με βάση τις μέσες τιμές που παρουσιάζονται στο Σχήμα 4.8 (USGS, 2008), οι τιμές για τα παραπάνω υλικά συνεχώς αυξάνονται.

Γενικά στην περίπτωση των φωτοβολταϊκών τεχνολογίας CdTe, η ανακύκλωση είναι υποχρεωτική. Με την προμήθεια των πλαισίων αυτών, ο παραγωγός δεσμεύεται με συμβόλαιονα παραδώσει τα φωτοβολταϊκά πάνελ στην κατασκευάστρια εταιρία μετά τον ωφέλιμο χρόνο ζωής τους, η δε κατασκευάστρια εταιρία δεσμεύεται να τα ανακυκλώσει και να ανακτήσει το CdTe. Στην αρχική τιμή των πλαισίων αυτών περιλαμβάνεται και το κόστος συλλογής και ανακύκλωσης, έστω κι αν κάτι τέτοιο θα συμβεί μετά από 20-30 χρόνια. Έχει δημιουργηθεί μάλιστα και ειδικό ασφαλιστικό ταμείο το οποίο διασφαλίζει τη συλλογή και ανακύκλωση των πλαισίων ακόμη κι αν εν τω μεταξύ εκλείψουν οι κατασκευάστριες εταιρίες

Η ανακύκλωση των φωτοβολταϊκών λεπτού υμενίου βασίζεται σε μηχανικές διαδικασίες για τη μείωση των ποσοτήτων τόσο των χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται για συμβατική ανακύκλωση όσο και των αποβλήτων. Για τον λόγο αυτόν έχουν αναπτυχθεί δύο τεχνικές ανακύκλωσης :

 ανέπαφο γυαλί φορέα (RS-1) καιØ

 σπασμένες ενότητες (RS-2).Ø

Τα βασικά βήματα (Σχήμα 4.9) και για τις δύο τεχνικές είναι οι εξής:

·Καταστροφή του ελάσματος,

·Διαχωρισμός του ημιαγωγού από το γυάλινο υπόστρωμα,

·Εμπλουτισμός του υλικού ημιαγωγού και

·Επαναχρησιμοποίηση των ανακυκλωμένων ημιαγωγών για την παραγωγή λεπτών υμενίων.

Διαγραμματική απεικόνιση των δύο (2) τεχνικών ανακύκλωσης των φωτοβολταϊκών λεπτού υμενίου.

Τα φωτοβολταϊκά κύτταρα λεπτών υμενίων από CdTe μπορούν να παραχθούν με τη χρήση των πιο κάτω τεχνικών:

  • εξάχνωση στο χώρο,
  • μεταφορά ατμού με απόθεση,
  • φυσική και χημική εναπόθεση ατμού,
  • εναπόθεση με καθοδική διασκόρπιση,
  • εναπόθεσης οθόνης εκτύπωσης,
  • ηλεκτροεναπόθεση (χρησιμοποιώντας ένα διάλυμα Cd2+ )
  • και εναπόθεση ψεκασμού (χρησιμοποιώντας CdCl2 και HTeO3+ και στοιχειακό Te) (McCandless 2003).

Με εξαίρεση τις δύο τελευταίες μεθόδους, όλες οι υπόλοιπες διαδικασίες βασίζονται στη χρήση CdTe ως πρώτη ύλη λόγω της υψηλής καθαρότητας του (> 99,999%), η οποία απαιτείται για την παραγωγή των φωτοβολταϊκών κυττάρων. Οι επιπτώσεις του καδμίου και του τελλουρίου δεν περιλαμβάνονται στην αποτίμηση, επειδή εμφανίζονται μόνο σε αυτό το υπολογιστικό μοντέλο, όταν θα έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή των φωτοβολταϊκών μονάδων.

Ωστόσο, η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από Cd και Te είναι περίπου το 1% του συνόλου των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των διαδικασιών ανακύκλωσης και μπορεί ως εκ τούτου να θεωρηθεί αμελητέο. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης - με βάση τις επιπτώσεις από 1 kWp του CdTe , εκτός από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας - μπορούν να να συγκριθούν με τα αποτελέσματα του CdTe το οποίο δεν κατεργάστηκε στην διεργασία ανακύκλωσης (RS-0). Η σύγκριση αυτή παρουσιάζεται στον Πίνακας 4.3 που ακολουθεί. Λόγω της θετικής επίδρασης της ανακύκλωσης γυαλιού, η τεχνική ανακύκλωσης με τη χρήση σπασμένων μονάδών (RS-1) οδηγεί σε μικρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε σχέση με τη τεχνική χρήσης με άθικτο γυαλί φορέα (RS-2).

Επίσης, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι, τα αποτελέσματα της τεχνικής RS-2 εμφανίζουν υψηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων αερίων έναντι της RS-1, λόγω της αύξησης της κατανάλωσης των μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Αντίκτυπος της χρήσης των τριών (3) ανακυκλώσιμων τεχνικών α) RS-0, β) RS-1 και γ) RS-1 στα διαφορετικά περιβαλλοντικά φαινόμενα. Πηγή : Berger Wolfgang, 54 (2010).

Πιλοτικό εργοστάσιο ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών πάνελ.

Το καλοκαίρι του 2003 η γερμανική Solar AG κατασκεύασε ένα πιλοτικό εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαισίων πυριτίου στο Freiberg. Εκεί ανακυκλώνονται τόσο πλαίσια όσο και μεμονωμένα κύτταρα.

Ανακυκλωμένα πλακίδια (wafers)

Τα πλαίσια αρχικά διαχωρίζονται στα συστατικά τους σε έναν λέβητα στους 500 C. Τα αποσυναρμολογημένα κύτταρα μπορούν πλέον να καταστούν προϊόντα επεξεργασίας και να επαναχρησιμοποιηθούν. Από την άλλη πλευρά τα ανακυκλωμένα κύτταρα παρουσιάζουν ελαφρώς μικρότερη απόδοση από τα αρχικά.

Ως «ζωικά υποπροϊόντα» (ΖΥΠ) ορίζονται σύμφωνα με τον 1069/2009 ολόκληρα πτώματα ή μέρη πτωμάτων ζώων, προϊόντα ζωικής προέλευσης ή άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από ζώα και δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, μεταξύ των οποίων και τα ωοκύτταρα, τα έμβρυα και το σπέρμα. Τα ΖΥΠ χωρίζονται σε ειδικές κατηγορίες ανάλογα με την επικινδυνότητα τους για την δημόσια υγεία και την υγεία των ζώων σύμφωνα με τους καταλόγους που ορίζονται στα άρθρα 8,9 και 10 του ΕΚ 1069/2009.

ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΖΩΙΚΩΝ ΥΠΟΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

Υλικά της κατηγορίας 1

Τα υλικά της κατηγορίας 1 περιέχουν τα κάτωθι ζωικά υποπροϊόντα:

όλα τα μέρη του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των δορών και των δερμάτων, των ζώων για τα οποία υπάρχει υπόνοια ότι έχουν μολυνθεί από μεταδοτική σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια (ΜΣΕ), των ζώων τα οποία θανατώνονται στο πλαίσιο μέτρων εξάλειψης της ΜΣΕ, των ζώων συντροφιάς, των ζώων ζωολογικών κήπων και τσίρκων, των ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς, των άγριων ζώων όταν υπάρχει υπόνοια ότι έχουν μολυνθεί από μεταδοτικές νόσους.
τα υλικά ειδικού κινδύνου τα οποία προσδιορίζονται ως ιστοί για τους οποίους υπάρχει υπόνοια ότι είναι φορείς λοιμωδών παραγόντων.
τα προϊόντα που προέρχονται από ζώα στα οποία έχουν χορηγηθεί απαγορευμένες ουσίες ή περιέχουν επικίνδυνες ουσίες για το περιβάλλον.
όλα τα ζωικά υλικά τα οποία συλλέγονται κατά την επεξεργασία λυμάτων από μονάδες μεταποίησης υλικών της κατηγορίας 1 και από άλλες εγκαταστάσεις από τις οποίες αφαιρούνται τα υλικά ειδικού κινδύνου.
τα απορρίμματα κουζίνας και τα υπολείμματα τροφών που προέρχονται από μεταφορικά μέσα που εκτελούν διεθνείς μεταφορές.
τα μείγματα υλικών της κατηγορίας 1 και της (των) κατηγορίας (κατηγοριών) 2 ή/ και 3.
 

Ο ενδιάμεσος χειρισμός ή η αποθήκευση υλικών της κατηγορίας 1 πραγματοποιείται μόνο σε εγκεκριμένες μονάδες ενδιάμεσου χειρισμού υλικών της ίδιας κατηγορίας. Τα υλικά αυτά, αφού συλλεχθούν, μεταφερθούν και αναγνωριστούν δίχως καθυστέρηση:

διατίθενται απευθείας ως απόβλητα για αποτέφρωση σε εγκεκριμένη μονάδα αποτέφρωσης.
μεταποιούνται σε εγκεκριμένη μονάδα βάσει ειδικής μεθόδου, περίπτωση κατά την οποία το παραγόμενο υλικό επισημαίνεται ανεξίτηλα και διατίθεται τελικά ως απόβλητο με αποτέφρωση ή συναποτέφρωση.
εκτός των υλικών που προκύπτουν από τα σφάγια των μολυσμένων ζώων (ή αυτών για τα οποία υπάρχουν υπόνοιες ότι έχουν μολυνθεί) από ΜΣΕ, μεταποιούνται σύμφωνα με συγκεκριμένη μέθοδο σε εγκεκριμένη μονάδα, περίπτωση κατά την οποία, το προϊόν που προκύπτει από αυτή τη μεταποίηση επισημαίνεται ανεξίτηλα και διατίθεται τελικά ως απόβλητο για ταφή σε εγκεκριμένο χώρο υγειονομικής ταφής.
στην περίπτωση των υπολειμμάτων τροφίμων , διατίθενται ως απόβλητα σε χώρο υγειονομικής ταφής.

Υλικά της κατηγορίας 2

Τα υλικά της κατηγορίας 2 περιλαμβάνουν τα ακόλουθα ζωικά προϊόντα:

την κόπρο και το περιεχόμενο του πεπτικού συστήματος.
όλα τα υλικά ζωικής προέλευσης που συλλέγονται κατά την επεξεργασία λυμάτων από σφαγεία, εκτός εκείνων που εμπίπτουν στην κατηγορία 1 και συλλέγονται κατά την επεξεργασία λυμάτων των σφαγείων.
τα προϊόντα ζωικής προέλευσης που περιέχουν κατάλοιπα κτηνιατρικών φαρμάκων και μολυσματικών παραγόντων που υπερβαίνουν το επιτρεπόμενο επίπεδο που καθορίζεται από την κοινοτική νομοθεσία.
τα προϊόντα ζωικής προέλευσης, εκτός των υλικών της κατηγορίας 1, που εισάγονται από τρίτες χώρες και δεν πληρούν τις κοινοτικές κτηνιατρικές προϋποθέσεις.
τα ζώα εκτός της κατηγορίας 1 τα οποία δεν έχουν σφαγεί για ανθρώπινη κατανάλωση.
τα μείγματα υλικών των κατηγοριών 2 και 3.
 

Με εξαίρεση την κόπρο, ο ενδιάμεσος χειρισμός ή η αποθήκευση των υλικών της κατηγορίας 2 πραγματοποιείται υποχρεωτικά σε εγκεκριμένες προσωρινές εγκαταστάσεις της ίδιας κατηγορίας. Αφού συλλεχθούν, μεταφερθούν και αναγνωριστούν δίχως καθυστέρηση, τα υλικά αυτά:

αποτεφρώνονται απευθείας ως απόβλητα σε εγκεκριμένη μονάδα αποτέφρωσης.
μεταποιούνται σε εγκεκριμένη μονάδα σύμφωνα με συγκεκριμένη μέθοδο, οπότε το προϊόν που παράγεται από αυτή τη μεταποίηση επισημαίνεται ανεξίτηλα και διατίθεται τελικά ως απόβλητο.
αν πρόκειται για υλικά που προέρχονται από ψάρια, ενσιρώνονται ή λιπασματοποιούνται.
όσον αφορά την κόπρο και το περιεχόμενο του πεπτικού συστήματος, το γάλα και το πρωτόγαλα που δεν παρουσιάζουν κανένα κίνδυνο να μεταδώσουν σοβαρές μεταδοτικές νόσους, είτε α) χρησιμοποιούνται χωρίς μεταποίηση ως πρώτη ύλη σε μονάδα παραγωγής βιοαερίου ή σε μονάδα λιπασματοποίησης ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε τεχνική μονάδα, είτε β) διασπείρονται στο έδαφος.
χρησιμοποιούνται σε μονάδα τεχνικών προϊόντων για την κατασκευή κυνηγετικών τροπαίων.

Υλικά της κατηγορίας 3

Τα υλικά της κατηγορίας 3 περιλαμβάνουν τα ακόλουθα ζωικά υποπροϊόντα:

τα μέρη σφαγέντων ζώων, τα οποία είναι κατάλληλα για κατανάλωση από τον άνθρωπο, αλλά δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο για εμπορικούς λόγους.
τα μέρη σφαγέντων ζώων τα οποία απορρίπτονται ως ακατάλληλα για κατανάλωση από τον άνθρωπο, αλλά δεν φέρουν σημεία μεταδοτικής νόσου.
δέρματα, οπλές, κέρατα, τρίχες χοίρων και φτερά που προέρχονται από ζώα τα οποία σφάζονται σε σφαγείο αφού υποβληθούν σε επιθεώρηση πριν από τη σφαγή και είναι, βάσει αυτής της επιθεώρησης, κατάλληλα για σφαγή και κατανάλωση από τον άνθρωπο, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία.
το αίμα που λαμβάνεται από μη μηρυκαστικά ζώα τα οποία σφάζονται σε σφαγεία αφού υποβληθούν σε επιθεώρηση πριν από τη σφαγή και είναι, βάσει αυτής της επιθεώρησης, κατάλληλα για σφαγή και κατανάλωση από τον άνθρωπο, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία.
τα ζωικά υποπροϊόντα που προέρχονται από την παραγωγή προϊόντων που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, συμπεριλαμβανομένων των απολιπανθέντων οστών και των καταλοίπων τήξης λιπών.
τα πρώην τρόφιμα ζωικής προέλευσης πλην των υπολειμμάτων τροφίμων, τα οποία δεν προορίζονται πλέον για κατανάλωση από τον άνθρωπο, για εμπορικούς λόγους, λόγω προβλημάτων που σχετίζονται με ελαττωματική παραγωγή ή συσκευασία.
το νωπό γάλα που προέρχεται από ζώα τα οποία δεν παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα μεταδοτικής νόσου.
τα ψάρια ή άλλα θαλάσσια ζώα, με εξαίρεση τα θαλάσσια θηλαστικά, τα οποία αλιεύονται στην ανοιχτή θάλασσα με στόχο την παραγωγή ιχθυάλευρου, καθώς και τα νωπά υποπροϊόντα ψαριών που προέρχονται από μονάδες παραγωγής προϊόντων ψαριών που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο.
τα κελύφη των αυγών των ζώων τα οποία δεν παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα καμιάς μεταδοτικής νόσου.
το αίμα, τα δέρματα, οι οπλές, τα φτερά, το μαλλί, τα κέρατα, οι τρίχες και οι γούνες που προέρχονται από υγιή ζώα.
τα υπολείμματα τροφών πλην των αναφερομένων στην κατηγορία 1.
 

Ο ενδιάμεσος χειρισμός ή η αποθήκευση των υλικών της κατηγορίας 3 πραγματοποιείται μόνο σε εγκεκριμένες μονάδες ενδιάμεσου χειρισμού της ίδιας κατηγορίας. Εφόσον συλλεχθούν, μεταφερθούν και καταστούν αναγνωρίσιμα δίχως καθυστέρηση, τα υλικά αυτά:

διατίθενται κατ’ ευθείαν ως απόβλητα με αποτέφρωση σε εγκεκριμένη μονάδα.
χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη σε μονάδα παραγωγής τροφών για ζώα συντροφιάς.
μεταποιούνται σύμφωνα με συγκεκριμένη μέθοδο σε εγκεκριμένη μονάδα μεταποίησης τεχνικών προϊόντων, βιοαερίου ή λιπασματοποίησης.
προκειμένου για υπολείμματα τροφίμων της κατηγορίας 3, λιπασματοποιούνται ή μετασχηματίζονται σε μονάδα παραγωγής βιοαερίου.
προκειμένου για υλικά που προέρχονται από ψάρια, ενσιρώνονται ή λιπασματοποιούνται.
Η εταιρεία έχει συμβάσεις με αδειοδοτημένες μονάδες διαχείρισης ΖΥΠ σε όλη την Ελλάδα. Στα πλαίσια της εφαρμογής της εγκυκλίου 4142/140756/15/11/13 η εταιρία μας προχώρησε στην ανανέωση των συμβάσεων.

Οι υπηρεσίες μας :

ΣΥΛΛΟΓΗ
ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΑΝΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ
ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ