Η εταιρεία Βιοανακύκλωση ΑΕ ως μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού PV Cycle (pvcycle.org) παραλαμβάνει τα φωτοβολταϊκά πάνελ από το χώρο σας και τα οδηγεί προς ολική ανακύκλωση των υλικών τους. Αποδεκτά γίνονται όλα τα φωτοβολταϊκά πάνελ, των οποίων οι κατασκευαστές είναι µέλη του οργανισµού PV Cycle.

Ιστορική Αναδρομή των Φωτοβολταϊκών Συστημάτων

Ο όρος «φωτοβολταϊκά» προέρχεται από τον συνδυασμό της ελληνικής λέξης φως με τη λέξη Volt, το όνομα της μονάδας της ηλεκτρεγερτικής δύναμης και πήρε το όνομά της από τον Ιταλό φυσικό CountAlessandroVolta.

Το φωτοβολταϊκό φαινόμενο δηλαδή το φαινόμενο της άμεσης μετατροπής της ηλιακής ακτινοβολίας σε ηλεκτρική ενέργεια ιστορικά διαπιστώθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο φυσικό επιστήμονα Edmund Becquerel (1839) όταν παρατήρησε ότι το ηλεκτρικό ρεύμα σε ένα ηλεκτρόδιο πλατίνας αυξάνεται, υπό την παρουσία φωτός, όταν είναι βυθισμένο σε ηλεκτρολύτη.

Το 1876 οι Adams και Day παρατηρούν αυξομειώσεις στις ηλεκτρικές ιδιότητες του Σεληνίου (Se) όταν αυτό εκτίθεται στον ήλιο. Το 1883 ο Charles Edgar Fritts από την Νέα Υόρκη κατασκεύασε ένα φωτοβολταϊκό στοιχείο χρησιμοποιώντας κρύσταλλο από Σελήνιο παρόμοιο με τα φωτοβολταϊκά στοιχεία πυριτίου με απόδοση μικρότερη του 1%. Ωστόσο, η ουσιαστική κατανόηση των παραπάνω φαινομένων έπρεπε να περιμένει την πρόοδο της επιστήμης προς την κβαντική θεωρία στις αρχές του εικοστού αιώνα, όπου το 1900 ο Planck διατυπώνει το αξίωμα της κβαντικής φύσης του φωτός.

Το 1904 Albert Einstein γράφει την πληρέστερη θεωρία γύρω από το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο.

Η κατανόηση του φωτοηλεκτρικού φαινομένου και η ανάπτυξη της τεχνολογίας των ημιαγώγιμων τρανζίστορ, συνέλαβε σημαντικά στην ανάπτυξη των Φ/Β στοιχείων. Τα τρανζίστορ και τα Φ/Β στοιχεία κατασκευάζονται συναφή υλικά και η λειτουργία τους διέπεται από αρχές παρόμοιων φυσικών μηχανισμών. Πριν την ανακάλυψή του τρανζίστορ το 1930 προτείνεται η κβαντική θεωρία των στερεών από τον Wilson.

Το 1940 οι Mot και Schottky διατυπώνουν την θεωρία του ανορθωτού στερεάς κατάστασης (διόδου).

Το 1949 οι Bardeen,Brattain και Schockley εφευρίσκουν το τρανζίστορ διευκρινίζοντας τη φυσική των p και n ενώσεων των ημιαγωγών υλικών. Το 1954 οι Chapin, Fuller και Pearson αναγγέλλουν 6% απόδοση για το ηλιακό στοιχείο του πυριτίου – το πρώτο χρησιμοποιήσιμο ηλιακό στοιχείο.

Οι Reynolds et al αναφέρουν την κατασκευή ηλιακού στοιχείου βασισμένου στο θειούχο κάδμιο. Έκτοτε, δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ για να δούμε σε εφαρμογή τα ηλιακά στοιχεία καθώς το 1958 η ανθρωπότητα έγινε μάρτυρας της εκτόξευσης του πρώτου δορυφόρου που χρησιμοποιούσε ενέργεια από τον ήλιο (VANGUARD 1).Από την πρώτη εκείνη εκτόξευση του δορυφόρου και μέχρι και σήμερα, η χρήση των ηλιακών στοιχείων (Φωτοβολταϊκών) γίνεται ολοένα και εκτενέστερη για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Ραγδαία ώθηση για την εφαρμοσμένη χρήση του ηλιακού ηλεκτρισμού έδωσε και η πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του εβδομήντα.

Το 1973 – 74 ιδρύεται στης ΗΠΑ από το Υπουργείο Ενέργειας το πρόγραμμα για την εκμετάλλευση του φωτοβολταϊκού φαινομένου (Federal Photovoltaic Utilizatin Programm).Πολλά από τα 3.000 συστήματα όπου εγκαταστάθηκαν τότε στα πλαίσια του προγράμματος εξακολουθούν να λειτουργούν ακόμα και σήμερα.

Στη συνέχεια, το έτος 1976 οι David Carlson και Christopher Wronski της εταιρείας RCA Laboratories κατασκευάζουν τις πρώτες φωτοβολταϊκες κυψέλης άμορφου πυριτίου. Αυτές είναι που επέτρεψαν και την ανάπτυξη των τεχνολογιών λεπτής μεμβράνης.

Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε παγκόσμιο επίπεδο,παράγεται με τη χρήση ηλιακών κυττάρων ενώ παρατηρείται συνεχώς αυξανόμενη διείσδυση των συγκεκριμένων στοιχείων στο μερίδιο της παραγωγής. Παράλληλα, σε πολλούς ερευνητικούς χώρους ανά τον κόσμο, πραγματοποιείται εκτεταμένη έρευνα που αφορά την ανακάλυψη νέων τεχνολογιών (οργανικά υλικά) καθώς και την βελτίωση των ιδιοτήτων των ήδη υπαρχουσών τεχνολογιών.

Η εξέλιξη των φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα

Μπορούμε γενικά να πούμε πως η χώρα μας, έστω και με καθυστέρηση μιας δεκαετίας περίπου, αρχίζει αφενός να προσαρμόζεται στα ευρωπαϊκά δεδομένα και αφετέρου να αξιοποιεί τις δυνατότητες που της προσφέρει η γεωγραφική θέση της. Έχουν περάσει δύο χρόνια, από την πρώτη υπουργική απόφαση η οποία απλοποίησε τις διαδικασίες για την κατασκευή φωτοβολταϊκών συστημάτων σε οικήματα αλλά και σε γήπεδα [Νόμος 3851/2010 «Επιτάχυνση της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και άλλες διατάξεις σε θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής» (ΦΕΚ 85/Α/04.06.2010)]. Σε συνδυασμό δε, με το γεγονός ότι η Ελλάδα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη διάρκεια ηλιοφάνειας στην Ευρώπη καθώς και ότι είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διατηρεί την υψηλότερη τιμή αγοράς της ηλιακής κιλοβατώρας, την καθιστούν πόλο έλξης για επενδύσεις στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, ο οποίος έκτοτε γνώρισε εντυπωσιακή ανάπτυξη.

Ηλιακό Δυναμικό Ελλάδας

Η Ελλάδα παρουσιάζει ένα ιδιαίτερα υψηλό ηλιακό δυναμικό, περίπου 1,400-1,800(kWh/(m2yr)) ετησίως σε οριζόντιο επίπεδο, ανάλογα το γεωγραφικό πλάτος και το ανάγλυφο της περιοχής. Η ηλιακή ακτινοβολία είναι μια μορφή ενέργειας με σχεδόν σταθερή και προβλέψιμη ένταση (W/m2) στην διάρκεια του χρόνου και της ημέρας.Η ηλιακή ακτινοβολία παρουσιάζει την μέγιστη ένταση της κατά την διάρκεια του μεσημεριού (μέγιστο ηλιακό ύψος),τόσο κατά τη θερινή όσο και κατά τη χειμερινή περίοδο. Η ηλιακή ενέργεια είναι μεγαλύτερη κατά τη θερινή περίοδο, λόγω την θέσης του ήλιου, αλλά και λόγω της αύξησης των ωρών ηλιοφάνειας (μείωση των νεφώσεων).

Φωτοβολταϊκά απόβλητα

Σε αντίθεση με άλλου τύπου βιομηχανικά απόβλητα, τα φωτοβολταϊκά απόβλητα είναι μοναδικά καθώς μεσολαβεί πολύς χρόνος (20 – 30 χρόνια) από την στιγμή που παράγονται έως τη στιγμή που αποσύρονται. ορισμένες φωτοβολταϊκές μονάδες αποτελούνται από επικίνδυνα υλικά όπως κάδμιο, τελούριο και σελήνιο.Τα ποσοστά καδμίου υπολογίζονται σε αρκετές χώρες λόγω τις τοξικότητας του. Ειδικότερα, μέσω τις τροφικής αλυσίδας (πανίδα και χλωρίδα) εισέρχονται στον ανθρώπινο οργανισμό προκαλώντας ασθένειες κυρίως των οστών και των πνευμόνων.Χαρακτηριστικό, είναι το παράδειγμα της Κίνας, η οποία απαγορεύει των πώληση φωτοβολταϊκών πλαισίων που αποτελούνται από υλικά υψηλής ή χαμηλής περιεκτικότητας σε κάδμιο.Πάντως μέχρι το 2030, δεν αναμένεται να υπάρχει ουσιαστικός όγκος φωτοβολταϊκών απορριμμάτων. Εκτιμάται ότι ο συνολικός όγκος διαθέσιμων απορριμάτων για ανακύκλωση θα είναι 13.300 τόνοι το 2030 και 33.500 τόνοι το 2040 (Schlenker and Wambach, 2005). Συνεπώς, για λόγους ενεργειακής εξοικονόμησης έχει νόημα να ανακυκλώνονται τόσο τα ελαττωματικά πλαίσια όσο και αυτά που έχουν εξαντλήσει τα έτη λειτουργίας τους.

Ελαττωματικά πλαίσια πριν οδηγηθούν στην ανακύκλωση

H ευρωπαϊκή βιομηχανία φωτοβολταϊκών έχει δεσμευτεί να συλλέγει το 65% κατ’ ελάχιστον των φωτοβολταϊκών που έχουν εγκατασταθεί στην Ευρώπη από το 1990 και να ανακυκλώνει το 85% των υλικών (Πρωτοβουλία PVCYCLE).

Γενικά, η πλειονότητα των φωτοβολταϊκών μονάδων (85-90% της παγκόσμιας ετήσιας αγοράς) χρησιμοποιούν πλακίδιο με βάση το κρυσταλλικό πυρίτιο c-Si, σε μία από τις δύο κύριες μορφές του :

Μονοκρυσταλλικό και Πολυκρυσταλλικό

Συγκεκριμένα, οι κυψέλες των φωτοβολταϊκών κυττάρων παράγονται σε μορφή κρυσταλλικού πυριτίου από γκοφρέτες πυριτίου πάχους 200-500 mm και διαστάσεις : 100 x100mm2, 125 x 125 mm2 ή 150x 150 mm2. Κατά την έναρξη κατασκευής ενός φωτοβολταίκού κυττάρου (PVcell), σχηματίζεται μία διασταύρωση n - p ημιαγωγού στην εμπρόσθια επιφάνεια αυτών των πλακιδίων με βάση την διάχυση του ατομικού φωσφόρου και την αντιανακλαστική επικάλυψη (ARcoating) που εφαρμόζεται στο στάδιο αυτό. Στη συνέχεια, στα δύο ηλεκτρόδια του αργιλίου και / ή αργύρου σχηματίζεται μία πάστα και στις δύο πλευρές του πλακιδίου (δηλ.μπροστά και πίσω) {A.W. Czanderna κ.α., 43 (1996)].

Βάσει των παραπάνω, η διαδικασία της ανακύκλωσης των φωτοβολταϊκών κυττάρων περιλαμβάνει δύο στάδια:

1)Θερμική Απελασματοποίηση : καθώς το αιθυλενικό – οξικό βινύλιο απομακρύνεται,υλικά όπως το γυαλί, το πλαίσιο αλουμινίου, ο χάλυβας, ο χαλκός και τα πλαστικά διαχωρίζονται,

2)καθαρισμός της επιφάνειας των φωτοβολταϊκών ηλιακών κυττάρων : τα ανεπιθύμητα (antireflection layer, metal coating and p–n semiconductor),απομακρύνονται από τα ηλιακά κύτταρα πυριτίου με αποτέλεσμα το υπόστρωμα πυριτίου μπορεί να ανακτηθεί και να επαναχρησιμοποιηθεί.

Διαδικασία ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών κυττάρων Πηγή : Ewa Klugmann-Radziemska κ.α. (2010).

Τεχνολογίες ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών πλαισίων.

1)Ανακύκλωση φωτοβολταϊκών πλαισίων κρυσταλλικού πυριτίου - Μέθοδος του οργανικού διαλύτη.

Είναι η πιο δημοφιλής μέθοδος ανακύκλωσης των φωτοβολταικών πλαισίων τύπου κρυσταλλικού πυριτίου. Συγκεκριμένα, ένα κομμάτι γυαλιού, τοποθετείται στην πλευρά εκείνη από την οποία προσπίπτει η ηλιακή ακτινοβολία, προκειμένου να δώσει μηχανική αντοχή,ανθεκτικότητα και οπτική διαφάνεια. Τα μονόκρυσταλλικά ή πολυκρυσταλλικά κύτταρα πυριτίου έχουν εγκλειστεί με τη βοήθεια της ηλιακής ακτινοβολίας και τη χρήση του EVA(αιθυλένιο-οξικό βινύλιο), το οποίο εμφανίζει εξαιρετική αντοχή στην υγρασία. Από την άλλη πλευρά του πλαισίου τοποθετούνται πλαστικά φθοριούχα φιλμ στην επιφάνειά ώστε να επιτευχθεί η προστασία της.

Γενική δομή του κρυσταλλικού πυριτίου (c-Si) στο φωτοβολταϊκό κύτταρο.

Για την ανάκτηση των φωτοβολταϊκών κυττάρων, έχουν προταθεί οι ακόλουθες μέθοδοι :

Η μέθοδος του νιτρικού οξέος (T.M. Bruton et al., 1994.),

Η διαδικασία της θερμικής αποσύνθεσης (J. R. Bohland, et al., 1997.) και μία ρευστοποιημένη μέθοδος καύσης (L. Frisson et al, 1998).

Στις παραπάνω μεθόδους, τα ηλεκτρόδια της επιφάνειας απομακρύνονται από τα φωτοβολταϊκά κύτταρα είτε μέσω μίας διαδικασίας υψηλής σε θερμοκρασία (τα μέταλλα των ηλεκτροδίων αλλοιώνονται) είτε μέσω μιας διαδικασίας οξέος.

Τα χαρακτηριστικά των μεθόδων αυτών συνοψίζονται στον παρακάτω Πίνακα :Χαρακτηριστικά των τριών μεθόδων α) μέθοδος του νιτρικού οξέος, β) διαδικασία της θερμικής αποσύνθεσης και γ) ρευστοποιημένη μέθοδος καύσης. Πηγή : Takuya Doi κ.α., (2001) .

Με σκοπό την επιβεβαίωση της εφαρμοσιμότητας του οργανικού διαλύτη με τη

συμβατική μέθοδο των φωτοβολταϊκών κυττάρων, ετοιμάστηκαν δείγματα τα οποία προσομοιώνουν την υπερκείμενη δομή. Η μία μονάδα κυψελών έχει μία δομή σάντουιτς από γυαλί / EVA /PV κύτταρο / ΕVΑ / φύλλο αλουμινίου. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε και ένα κύτταρο πολυκρυσταλλικού πυριτίου .Μετά από διεργασία 15 sec σε 1553C, τα δείγματα τέθηκαν σε τριχλωροαιθυλένιο, το οποίο αφέθηκε σε θερμοκρασία δωματίου για αρκετές ημέρες. Στην περίπτωση αυτή , το φωτοβολταϊκό κύτταρο διασπάστηκε από τη διόγκωση του EVA Αποτέλεσμα της εφαρμογής οργανικού διαλύτη χωρίς την χρήση μηχανικής πίεσης.

Για να κατασταλεί η διόγκωση των EVA, εφαρμόστηκε μηχανική πίεση.

Δομή ενός φωτοβολταϊκού κελιού.

Αποτέλεσμα χρήσης μηχανικής πίεσης.

Προκειμένου να μελετηθούν τα αποτελέσματα καταστολής της πίεσης και θερμοκρασίας, διεξάχθηκαν πειράματα κάτω από τρείς (3) διαφορετικές συνθήκες, τα αποτελέσματα των οποίων παρουσιάζονται στον Πίνακα 3 Αποτελέσματα της μηχανικής πίεσης συναρτήση της θερμοκρασίας. Πηγή : Takuya Doi κ.α., (2001) Εδώ, η μηχανική πίεση ρυθμίζεται από τον αριθμό των φύλλων του γυαλιού ωθήσεως. Στην περίπτωση ενός πιεσμένου ποτηριού στους 803οC και μετά βύθιση της κυψέλης σε τριχλωροαιθυλένιο για 7- 10 ημέρες, θα ανακτηθεί με επιτυχία φωτοβολταϊκό κύτταρο χωρίς καμία ζημιά.

2)Ανακύκλωση φωτοβολταϊκών πλαισίων λεπτού υμενίου.

Η τεχνολογία λεπτών υμενίων χρησιμοποιεί υλικά από τελλουριούχο κάδμιο (telluride -CdTe) και διθείουχο ίνδιο (copper indium disulphide/diselenide-CIS) λόγω του χαμηλού κόστους παραγωγής και της χαμηλής ενέργειας που απαιτούν τα συγκεκριμένα υλικά κατά την παραγωγή τους. Στόχος είναι το μέγιστο κέρδος. Συγκεκριμένα, η ενέργεια αποπληρωμής για το CdTe είναι περίπου ένα (1) έτος (Fthenakis and Wang,2006, Fthenakis et al, 2008) και για το CIS είναι τα 2,8 χρόνια (Raugei.et al., 2007). Ωστόσο, με βάση τις μέσες τιμές που παρουσιάζονται στο Σχήμα 4.8 (USGS, 2008), οι τιμές για τα παραπάνω υλικά συνεχώς αυξάνονται.

Γενικά στην περίπτωση των φωτοβολταϊκών τεχνολογίας CdTe, η ανακύκλωση είναι υποχρεωτική. Με την προμήθεια των πλαισίων αυτών, ο παραγωγός δεσμεύεται με συμβόλαιονα παραδώσει τα φωτοβολταϊκά πάνελ στην κατασκευάστρια εταιρία μετά τον ωφέλιμο χρόνο ζωής τους, η δε κατασκευάστρια εταιρία δεσμεύεται να τα ανακυκλώσει και να ανακτήσει το CdTe. Στην αρχική τιμή των πλαισίων αυτών περιλαμβάνεται και το κόστος συλλογής και ανακύκλωσης, έστω κι αν κάτι τέτοιο θα συμβεί μετά από 20-30 χρόνια. Έχει δημιουργηθεί μάλιστα και ειδικό ασφαλιστικό ταμείο το οποίο διασφαλίζει τη συλλογή και ανακύκλωση των πλαισίων ακόμη κι αν εν τω μεταξύ εκλείψουν οι κατασκευάστριες εταιρίες

Η ανακύκλωση των φωτοβολταϊκών λεπτού υμενίου βασίζεται σε μηχανικές διαδικασίες για τη μείωση των ποσοτήτων τόσο των χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται για συμβατική ανακύκλωση όσο και των αποβλήτων. Για τον λόγο αυτόν έχουν αναπτυχθεί δύο τεχνικές ανακύκλωσης :

 ανέπαφο γυαλί φορέα (RS-1) καιØ

 σπασμένες ενότητες (RS-2).Ø

Τα βασικά βήματα (Σχήμα 4.9) και για τις δύο τεχνικές είναι οι εξής:

·Καταστροφή του ελάσματος,

·Διαχωρισμός του ημιαγωγού από το γυάλινο υπόστρωμα,

·Εμπλουτισμός του υλικού ημιαγωγού και

·Επαναχρησιμοποίηση των ανακυκλωμένων ημιαγωγών για την παραγωγή λεπτών υμενίων.

Διαγραμματική απεικόνιση των δύο (2) τεχνικών ανακύκλωσης των φωτοβολταϊκών λεπτού υμενίου.

Τα φωτοβολταϊκά κύτταρα λεπτών υμενίων από CdTe μπορούν να παραχθούν με τη χρήση των πιο κάτω τεχνικών:

  • εξάχνωση στο χώρο,
  • μεταφορά ατμού με απόθεση,
  • φυσική και χημική εναπόθεση ατμού,
  • εναπόθεση με καθοδική διασκόρπιση,
  • εναπόθεσης οθόνης εκτύπωσης,
  • ηλεκτροεναπόθεση (χρησιμοποιώντας ένα διάλυμα Cd2+ )
  • και εναπόθεση ψεκασμού (χρησιμοποιώντας CdCl2 και HTeO3+ και στοιχειακό Te) (McCandless 2003).

Με εξαίρεση τις δύο τελευταίες μεθόδους, όλες οι υπόλοιπες διαδικασίες βασίζονται στη χρήση CdTe ως πρώτη ύλη λόγω της υψηλής καθαρότητας του (> 99,999%), η οποία απαιτείται για την παραγωγή των φωτοβολταϊκών κυττάρων. Οι επιπτώσεις του καδμίου και του τελλουρίου δεν περιλαμβάνονται στην αποτίμηση, επειδή εμφανίζονται μόνο σε αυτό το υπολογιστικό μοντέλο, όταν θα έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή των φωτοβολταϊκών μονάδων.

Ωστόσο, η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από Cd και Te είναι περίπου το 1% του συνόλου των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των διαδικασιών ανακύκλωσης και μπορεί ως εκ τούτου να θεωρηθεί αμελητέο. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης - με βάση τις επιπτώσεις από 1 kWp του CdTe , εκτός από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας - μπορούν να να συγκριθούν με τα αποτελέσματα του CdTe το οποίο δεν κατεργάστηκε στην διεργασία ανακύκλωσης (RS-0). Η σύγκριση αυτή παρουσιάζεται στον Πίνακας 4.3 που ακολουθεί. Λόγω της θετικής επίδρασης της ανακύκλωσης γυαλιού, η τεχνική ανακύκλωσης με τη χρήση σπασμένων μονάδών (RS-1) οδηγεί σε μικρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε σχέση με τη τεχνική χρήσης με άθικτο γυαλί φορέα (RS-2).

Επίσης, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι, τα αποτελέσματα της τεχνικής RS-2 εμφανίζουν υψηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων αερίων έναντι της RS-1, λόγω της αύξησης της κατανάλωσης των μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Αντίκτυπος της χρήσης των τριών (3) ανακυκλώσιμων τεχνικών α) RS-0, β) RS-1 και γ) RS-1 στα διαφορετικά περιβαλλοντικά φαινόμενα. Πηγή : Berger Wolfgang, 54 (2010).

Πιλοτικό εργοστάσιο ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών πάνελ.

Το καλοκαίρι του 2003 η γερμανική Solar AG κατασκεύασε ένα πιλοτικό εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαισίων πυριτίου στο Freiberg. Εκεί ανακυκλώνονται τόσο πλαίσια όσο και μεμονωμένα κύτταρα.

Ανακυκλωμένα πλακίδια (wafers)

Τα πλαίσια αρχικά διαχωρίζονται στα συστατικά τους σε έναν λέβητα στους 500 C. Τα αποσυναρμολογημένα κύτταρα μπορούν πλέον να καταστούν προϊόντα επεξεργασίας και να επαναχρησιμοποιηθούν. Από την άλλη πλευρά τα ανακυκλωμένα κύτταρα παρουσιάζουν ελαφρώς μικρότερη απόδοση από τα αρχικά.